Шие бағы

Жесір қалған Любовь Раневская ұзақ жылдардан кейін өз ата қонысына оралады. Бірақ оның қарыздарына байланысты бұл үй мен шие бағы сатылымға қойылған. Саудагер Лопахин оны құтқарудың жалғыз жолы ретінде шие бауды кесіп, жерді жалға беруді ұсынады. Алайда Раневская үшін шие бағы — балалық шағының, өткен өмірінің, рухани тазалығының естелігі. Соңында шие бақ Лопахиннің меншігіне өтеді. Ол — жаңа заманның, өзгерістердің бейнесі.

Бұл спектакль — адамның өзгерістерден қорқуы, өткенді қимай, жаңа өмірге қадам баса алмауы, уақыттың өтуі мен өмірдің жалғандығын қабылдап, тағдырдың қаталдығына мойынсұну туралы қойылым. Өлім мен өмірдің арасындағы шекараны ұғынуға, мәңгіліктің мәнін іздеуге арналған терең философиялық туынды.